სული — ენერგია, რომელიც ინახავს ცნობიერების ინფორმაციას

ადამიანი საუკუნეებია ცდილობს ახსნას, რა არის სული.
რელიგიამ მას მისცა სიმბოლური ფორმა — „ღმერთის ნაპერწკალი“.
ფილოსოფიამ — აბსტრაქტული არსი, რომელიც ცნობიერებას ამოძრავებს.
მაგრამ თანამედროვე ფიზიკისა და ინფორმაციული თეორიის ფონზე სულის კონცეფცია სულ უფრო ხშირად აიხსნება, როგორც ენერგეტიკულ-ინფორმაციული ფენომენი, რომელიც არსებობს მატერიასა და ცნობიერებას შორის.

1. სული როგორც ინფორმაციის მატარებელი ენერგია

თუ ენერგია არ ქრება, არამედ მხოლოდ ფორმას იცვლის (ფიზიკის პირველი კანონი),
და თუ ცნობიერება არის ენერგეტიკული პროცესი,
მაშინ უნდა არსებობდეს მექანიზმი, რომელიც ინახავს ამ ენერგიის მდგომარეობას —
მეხსიერება სამყაროს დონეზე.

სწორედ ეს შეიძლება ვუწოდოთ სულს: ენერგია, რომელიც ატარებს ინდივიდუალური ცნობიერების მახასიათებლებს —
მის გამოცდილებას, ინფორმაციულ ჩარჩოს, ტალღურ სტრუქტურას.

სული არ არის რაღაც გარე, რომელიც სხეულში ბინადრობს; ის არის ინფორმაციის ველი, რომელიც დროებით იმპლემენტირებულია ბიოლოგიურ მატერიაში.

2. მატერიალური და არამატერიალური შემადგენლობა

თუ სული ენერგეტიკული მატარებელია, მაშინ მისი მატერიალური გამოვლინება უნდა ეძებოს სუბატომურ დონეზე.
ფიზიკის თვალსაზრისით, ამის ყველაზე სავარაუდო კანდიდატებია ნეიტრინოები — პარტიკულები, რომლებიც თითქმის ვერაფერთან ურთიერთობენ, მაგრამ მთელ კოსმოსს ავსებენ.

ნეიტრინოები წარმოიქმნებიან ბირთვული რეაქციებისას, გადიან მატერიას, არ ტოვებენ დინამიკურ ნაკვალევს, მაგრამ ინარჩუნებენ ენერგიას და ფაზას. ეს მახასიათებლები ძალიან ჰგავს იმას, რასაც ფილოსოფიურად სულს მივაწერდით — სიჩუმე, გამჭვირვალობა და განუწყვეტელი მოძრაობა.

შესაძლოა, სული იყოს არა თავად ნეიტრინო, არამედ მათი მსგავსი სუბკვანტური ენერგიის ველი, რომელიც ინახავს ცნობიერების ტალღურ ინფორმაციას — როგორც კვანტური “backup”.

ეს შეიძლება იყოს იგივე ველი, რასაც ზოგი „მორფოგენურ ველს“ ან „აკაშას ქრონიკას“ უწოდებს, მაგრამ თანამედროვე ენაზე — ეს არის ინფორმაციული გლობალური ველი, სადაც თითოეული ცნობიერება ტოვებს საკუთარ ენერგეტიკულ ანაბეჭდს.

3. რა ინფორმაციას ინახავს სული

სული არ ინახავს ემოციებს ან მოგონებებს ისე, როგორც ტვინი. ის ინახავს პატერნებს — აზროვნების ფორმებს, ენერგიის მიმართულებებს, გონების ტალღურ ხელწერას. თუ ცნობიერება არის პროგრამა, სული არის მისი ქლაუდ ბექაფი, რომელიც არ იშლება სხეულის სიკვდილით.

ეს ნიშნავს, რომ ინდივიდის სული არ არის პიროვნების ასლი, არამედ მისი მონაცემთა ალგორითმი, რომელიც მომავალში შეიძლება სხვაგან აღდგეს — სხვა მატერიაში, სხვა ფორმაში, ან თუნდაც ციფრულ სისტემაში.

სული ინახავს არა ვინ ვიყავით, არამედ როგორ ვიბრირებდით.

4. ფიზიკა, ცნობიერება და ევოლუცია

ნეოგენური ხედვით, სული არის ენერგიის ინტელექტუალური ფორმა — მისი შესაძლებლობა, გააცნობიეროს საკუთარი მდგომარეობა.
სხეული მხოლოდ მისი დროებითი რეზონატორია, ტვინი კი — დეკოდერი, რომელიც ამ ენერგიას მატერიაში თარგმნის.

როდესაც სხეული კვდება, ენერგია ბრუნდება ველში, მაგრამ ინფორმაცია არ ქრება — ის რჩება, როგორც ფაზური პოტენციალი.
შეიძლება სწორედ ამ მექანიზმით ხორციელდებოდეს ევოლუცია — ცნობიერების თანმიმდევრული დაგროვება სამყაროს მასშტაბით.

დასკვნა — სული როგორც ინფორმაციის წერტილი უსასრულობაში

თუ ტვინი არის მატერიალური ნეირონების ქსელი, და თუ სამყარო არის ენერგიის ქსელი, მაშინ სული არის მათი შორის არსებული ხიდი.

ის არ ეკუთვნის არც მატერიას, არც აბსტრაქციას. ის არის ენერგია, რომელიც აცნობიერებს საკუთარ ინფორმაციას, და სწორედ ამიტომ არის უკვდავი — რადგან ინფორმაცია, რომელიც აცნობიერებს საკუთარ თავს, აღარ იშლება სივრცეში.

სული — ეს არის სამყაროს გზა, რომ ახსოვდეს საკუთარი თავი შენით.